เดี๋ยวก็รู้เองเมื่อเสื้อผ้าหลุดออกจากตัวเกนมิวแล้ว ฮิทาชิก็ไม่รอช้า รีบเทเค้กก้อนโตลงบนตัวเกนมิวทันที

 

                ฮะ ฮิทาชิ

 

          ฮิทาชิก้มตัวลงแลบลิ้นเลียเค้กที่อยู่บนตัวเกนมิวไปเรื่อยๆ จนมันเหลือน้อยเต็มทน ร่างสูงเลียยอดอกที่โผล่พ้นออกมาจากเนื้อเค้ก อีกข้างหนึ่งก็ถูกมือแกร่งถูไถเสียดสีไปมาจนร่างโปร่งบางรู้แสบปนเสียวไปหมด

 

                อ๊า อ๊ะกางเกงสีส้มที่ร่างโปร่งบางใส่อยู่ถูกหล่นลงไปกองกับพื้น

 

                มะ ไม่เอานะ หยุดเถอะ ฮิทาชิเกนมิวพยายามควบคุมเสื้อตัวเองไม่ให้สั่นและพยายามดันหัวฮิทาชิให้ออกห่างจากอกตัวเอง

 

                ทำไม

 

          ไม่เอา ตะ ตรงนี้ -/////-เมื่อสิ้นเสียงหวาน ฮิทาชิก็เงียบไปสักพักก่อนจะหัวเราะออกมาน้อยๆและเอามือปาดครีมเค้กที่ยังหลงเหลืออยู่ พลางอุ้มตัวคนรักตรงดิ่งไปห้องนอน จัดการวางร่างโปร่งบางบนเตียงอย่างถนุถนอม

 

          นายทำให้ฉันคลั่งเกนมิวฮิทาชิกระซิบข้างหุเสียงแหบพร่าที่เกิดจากอารมณ์ก่อนจะก้มลงไปครอบครองแก่นกายและรูดขึ้นรูดลง

 

                อ๊า อ๊า ฮะ ฮิทาชิ อาลิ้นร้อนโลมเลียแก่นกาย ทั้งๆที่ยังขยับหัวขึ้นลงไปมา เกนมิวครางสุดเสียงด้วยความเสียวซ่านที่ร่างสูงมอบให้

 

                อ๊า จะ จะ ออกแล้วฮิทาชิ อ๊ะ อ๊าสิ้นเสียงน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งเข้าปาก ร่างสูงกลืนน้ำรักลงไปอย่างไม่รังเกียจ ก่อนจะถอนปากออกจากแก่นกาย

 

                ร่างสูงรูดซิบลงและจัดการงัดแก่นกายที่โตเต็มที่ออกมาเผชิญโลกภายนอก

 

                เกนมิว ฉันจะเข้าไปแล้วนะฮิทาชิบอกให้คนรักรู้ เกนมิวพยักหน้าพลางสูดหายใจเข้าปอดให้มากที่สุด

 

                แก่นกายใหญ่โตถูกจ่อเข้าที่ช่องทางสีสวย ร่างสูงกดสะโพกตัวเองลงแรงๆ ทำให้แก่นกายใหญ่โตจมมิดช่องทางด้านหลังทันที

 

                อ๊า!”เกนมิวตาโตด้วยความเจ็บ ทั้งที่เขาเตรียมใจรับแล้วแต่ยังไงมันก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่ดี

 

                ผ่อนคลายเกนมิวร่างโปร่งบางทำตามที่คนตรงหน้าบอกจนในที่สุดแรงตอดรัดค่อยผ่อนลงซึ่งสามารถทำให้ร่างสูงขยับกายได้แล้ว

 

                อ๊า อ๊า อืม อ๊าแก่นกายใหญ่โตขยับเข้าออกภายในตัวของเขา แรงเสียดสีที่ผนังทำให้เขารู้สึกเสียว

 

                ร่างสูงซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนพลางขบเม้มสร้างรอยรักทั่วลำคอ ริมฝีปากหนาสัมผัสที่แก้มและเรื่อยลงมาที่ริมฝีปากสีสวยสด ฮิทาชิแลบลิ้นออกมาไล่เลียกลีบปากเบาๆ ก่อนจะสอดแทรกลิ้นตัวเองเข้าไปเกี่ยวตวัดหยอกล้อกับลิ้นเกนมิว

 

                อื้ม อืม อืมแก่นกายเสียดสีกับผนังนุ่มไปมา ลิ้นสองลิ้นผัวผันกันอย่างเมามัน น้ำลายไหลเยิ้มออกมาจากปากสีสวยก่อนที่ร่างสูงจะถอนริมฝีปาก

 

                อ๊า~”เสียงครางหวานดังสุดเสียง พร้อมน้ำรักพุ่งเลอะใบหน้าของร่างโปร่งบาง ขณะที่แก่นกายยังคงขยับเข้าออก ร่างสูงขยับอีกสองสามครั้งก่อนจะฝังแก่นกายให้ลึกที่สุดและปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปที่ช่องทางสีสวย

 

                แฮ่กๆหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงไปมาเนื่องจากการหายใจที่แสดงว่าเหนื่อยอ่อนเพียงใด

 

                ตัวนายร้อนชะมัดฮิทาชิลูบร่างกายบอบบางไปมา ผิวขาวๆ แดงระเรื่อสีจางซึ่งมันทำให้ฮิทาชิอยากฟัดเกนมิวอีกรอบ

 

                เดี๋ยวฉันมานะร่างสูงผลักออกจากร่างที่นอนหายใจออกและออกจาห้องไปสักพักก่อนจะกลับมาพร้อมแก้วน้ำใสที่ใส่น้ำแข็งสี่ก้อนและผ้าสีขาว

 

                เอามาทำไรอ่ะฮิทาชิเกนมิวถามอย่างสงสัย

 

                หึหึๆฮิทาชิไม่ตอบแต่กลับหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์จนมันทำให้เกนมิวรู้สึกถึงลางร้ายที่กำลังมาเยือน

 

                เกนมิวพยายามขยับตัวหนีแต่ก็โดนฮิทาชิขึ้นคร่อมซะก่อน ร่างสูงยกแขนเกนมิวขึ้นเหนือหัวและจับมัดกับหัวเตียงโดยผ้าสีขาวที่หยิบมา

 

                อ๊า เอาออกไปนะฮิ อืม ทาชิ มะ มัน อ๊า อา เย็น

 

          เกนมิวร้องเสียงสั่นเนื่องจากฮิทาชิหยิบน้ำแข็งหนึ่งก้อนมาถูไถรอบๆ ยอดอก ทั้งรู้สึกเสียวและเย็น ร่างสูงก้มลงอ้าปากงับยอดอกอีกข้างก่อนจะดูดเสียงดังจ๊วบให้ร่างโปร่งบางอายเล่น

 

                อ๊า อ๊า อื้มมืออีกข้างที่ว่างเลื่อนลงไปกอบกุมแก่นกายที่ตั้งชูชัน นิ้วโปงกดหัวยอดแรงๆพลางรูดขึ้นรูดลง

 

                อ๊า อ๊ะ อ๊า มันเย็น อ๊าน้ำแข็งที่เคยถูไถกับอก ตอนนี้กับถูกกดแทรกไปที่ช่องทางสีสวยจนมันผลุบหายเข้าไปในตัวของเขาและตามด้วยนิ้วสามนิ้วที่หมุนควงไปมา

 

                อ๊ะ อ๊านิ้วแกร่งกดลงที่จุดกระสันต์ซ้ำไปซ้ำมาพร้อมกับชักนิ้วเข้าออกอย่างรวดเร็วและลึกที่สุด

 

                ฮิทาชิปล่อยแก่นกายที่กำลังจะปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกจนทำให้เกนมิวรู้สึกอึดอัด

 

                ทะ ทำไมฮิทาชิไม่ตอบกลับชักนิ้วออกมาและสอดใส่แก่นกายใหญ่โตเข้าไปแทนที่

 

                อ๊า! อี๊แก่นกายใหญ่โตที่ขยับเข้าออกดันเผลอไปขยับโดนน้ำแข็งที่ถูกใส่เข้าไปในตอนแรกจนทำให้น้ำแข็งขยับไปมา

 

                สะโพกบางขยับไปตามจังหวะสอดประสานกับการเข้าออกของแก่นกาย ร่างโปร่งบางยกแขนขึ้นโอบหลังร่างสูงไว้ เงยหน้าขึ้นครางสุดเสียง

 

                อ๊า อ๊า อ๊า อา

 

                แก่นกายขยับเข้าออกถี่ขึ้นเรื่อยๆ และเร็วยิ่งกว่าครั้งไหนๆ สักพักฮิทาชิก็หยุดขยับและช้อนตัวเกนมิวให้นั่งอยู่บนตักแทน

 

                นายขยับบ้าง

 

          อ๊า อื้ม อ๊า อ๊ะร่างโปร่งบางกดไหล่แกร่งเอาไว้และขยับขึ้นลง

 

                เร็วอีกสิเกนมิวฮิทาชิกระซิบบอกและแลบลิ้นเลียใบหูอย่างหยอกล้อ

 

                เกนมิวพยายามขยับขึ้นลงไปเร็วขึ้นตามที่ร่างสูงบอก เมื่อมันยังไม่เร็วพอ ร่างสูงจึงยกสะโพกขึ้นกระแทกเข้าไปในช่องทางสีสวย ทั้งๆที่ร่างโปร่งบางกำลังขยับขึ้นอยู่

 

                อ๊า ฮิ ทาชิ อ๊า อ๊า ไม่ไหวแล้วแขนเรียวที่เคยกดไหล่แกร่งเปลี่ยนมาเป็นคล้องคอร่างสูงแทนและซุกหน้าตรงซอกคอ

 

                สะโพกบางขยับขึ้นลงไปมา ส่วนร่างสูงก็ช่วยเกนมิวกระแทกโดยสวนสะโพกขึ้นไปอย่างถี่เร็ว ช่องทางสีสวยตอดรัดแรงขึ้นก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเลอะหน้าอกทั้งของเขาและของร่างสูง

 

                สะโพกบางหยุดขยับแล้วแต่ร่างสูงยังคงสวนสะโพกขึ้นไปกระแทกถี่เร็วอีกห้าหกครั้ง พลางจับสะโพกบางกดลงมาให้มิดแก่นกายใหญ่โตของตัวเองพร้อมปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเลอะช่องทางสีสวยจนถลักไหลลงมาตามง่ามขาขาว

 

                ร่างโปร่งบางหอบสะท้านที่ไหล่แกร่ง ร่างสูงยกเกนมิวขึ้นให้นอนราบไปกับเตียง ก่อนจะสอดนิ้วสองนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลัง

 

                อ๊ะ ทำไรอ่ะ

 

          “….”ฮิทาชิไม่ตอบเช่นเคย

 

                นิ้วแกร่งควานวนไปมาหาน้ำแข็งที่ใส่ไว้แต่ก็ไม่พบเพราะมันละลายไปแล้ว ฮิทาชิถอนนิ้วออกมาและโอบกอดเกนมิวแน่น

 

                อีกรอบได้ป่ะเสียงทุ้มมีเสน่ห์กระซิบบอกเบาๆและไล่เลียใบหูไปมา เกนมิวรีบหันหน้าหนีทันที

 

                ม่ายยยยยยยยยยยยยยยเสียงหวานโวยวายลั่นห้องแต่มีหรือที่เกนมิวจะสู้แรงของฮิทาชิได้

 

                ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนานและความหื่นของฮิทาชิยังไม่หมดไป

 

 

กด Ctrl + A น้า จะได้เลือดพุ่ง

 

    นายมาได้ยังไงเกนมิวถาม หน้าตาเริ่มซีดขาว มองหน้าฮิทาชิอย่างตกใจ

 

            “เดินมา -_-”ฮิทาชิล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง มือข้างหนึ่งยกขึ้นเสยผมที่ปรกลงมาอย่างเท่ๆ ตาสีน้ำตาลอมแดงไม่มีอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น

 

            ......ชิ นึกว่าตัวเองหล่อหรือไง ทำมาเป็นเก๊ก......

 

            เกนมิวลุกขึ้นจากพื้นก้าวเดินออกไปโดยไม่สนใจร่างสูงที่อยู่ข้างหลังสักนิด ฮิทาชิรีบคว้าข้อมือดึงเข้ามาตน ร่างโปร่งบางลอยไปกระแทกอกแกร่งเต็มๆ

 

            “นายจะไปไหน ไม่ไปกินข้าวหรอ

 

            “ฉันจะไปไหนก็เรื่องของฉัน ปล่อย!”ร่างโปร่งบางตอบเสียงแข็งอย่างก้าวร้าว สะบัดมอให้หลุดออกจากการกอบกุมและผลักอกแกร่งไปให้พ้นตัว

 

            “เดี๋ยว! นายต้องไปกินข้าวไม่งั้นได้เป็นโรคกระเพาะแน่ฮิทาชิเดินตามหลังร่างโปร่งบางไปติดๆ

 

            “ฉันยอมเป็นโรคกระเพาะดีกว่าไปกินกับนาย

 

            เกนมิวพูดทั้งๆ ที่ยังก้าวเดินต่อไป ไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าคนที่พูดด้วย ฮิทาชิคว้าข้อมือเกนมิวอีกครั้งเพื่อให้หยุดเดินและหันมาเผชิญหน้า

 

            “ฉันเป็นห่วงนะฮิทาชิพูดเสียงอ่อนโยน ตาน้ำตาลอมแดงทรงเสน่ห์มองร่างโปร่งบางอย่างอ้อนวอน สะกดใจเกนมิวให้ใจเต้นเล่น แก้มขาวใสขึ้นสีเลือดแต่เจ้าตัวก็รีบกลบเกลื้อนโดยการพูดเสียงบึ้งตึง

 

            “ไม่จำเป็น นายไม่ใช่พ่อฉันเกนมิวเชิดหน้าขึ้นให้สูงกว่าเดิม

 

            “แต่....ฉันชะ......ฮิทาชิทำท่าจะพูดบางอย่างออกไปแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีเสียงหวานเอ่ยขึ้นแทรก

 

            “เกนมิวคุง มาทำอะไรที่นี่เกนมิวหันหน้าไปและสะบัดข้อมืออย่างแรง หันหลังกลับเดินเข้าไปหาชายหนุ่มหน้าหวานที่เพิ่งมาใหม่

 

            “อ๋อ ไม่มีอะไรหรอกครับเบียโนจัง ^o^ ”

 

            “หรอแต่......ชายหนุ่มหน้าหวานมองเลยเกนมิวไปหยุดที่ฮิทาชิ เกนมิวปรายตามองไปข้างหลังนิดๆ แต่ก็กลับมาพูดเสียงหวานหยดย้อยต่อ

 

            “เขาแค่หลงทางนะ ไปกันเถอะเบียโนจัง ^ ^”

 

            เกนมิวโอบไหล่ร่างบางข้างกายพลางพาเดินอย่างเร่งรีบ

 

            “เราเดินไม่ทันช้าหน่อยได้ไหมเกนมิวคุง แฮ่กๆ

 

            “โทดทีๆเกนมิวพาเบียโนมาหยุดตรงข้างบันได มองร่างบางหายใจหอบแฮ่กๆ หน้าขาวใสซับสีเลือดอย่างน่ารัก

 

            “เกนมิวคุงเบียโนบอกเสียงอ่อนด้วยความเหนื่อย ช้อนสายตามองชายตรงหน้า เกนมิวจับคางเล็กให้เงยขึ้นและก้มลงประทับริมฝีปากลงทันที

 

            “อื้ม.....ร่างเล็กครางในลำคอเบาๆ เกนมิวกดจูบให้หนักแน่นขึ้นกว่าเดิมก่อนจะสอดลิ้นของตนเข้าไปโพรงปากร่างเล็ก ตวัดเก็บเกี่ยวความหวานในโพรงปากเล็ก

 

            “แฮ่กๆเกนมิวถอนริมฝีปากออก ปล่อยร่างเล็กให้หยุดพักหายใจ

 

            ......ไม่รู้ทำไม เวลาเขาจูบกับคนอื่นมันรู้สึกไม่เหมือนเดิม หรือเขาอาจจะมีความรู้สึกอื่นอยู่ในใจ......

 

            เกนมิวสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไปจากหัว

 

            ......มันเป็นไปไม่ได้หรอก......

 

            “เบียโนจัง....อ๊ะ......

 

            ไม่ทันที่ร่างโปร่งบางจะพูดจบก็มีคนฉุดข้อมือเกนมิวให้เดินตาม เกนมิวเดินตามอย่างงงๆ มองหลังกว้างข้างหน้าอย่างสงสัยว่าเป็นใคร

 

            ปัง! กริ๊ก!

 

            เกนมิวถูกดันให้เข้ามาในห้องๆ หนึ่งและโดนผลักให้ติดกำแพง มือแกร่งสองข้างค้ำตัวร่างโปร่งบางไม่ให้หนีไปไหน

 

            “โอ้ย!....นายเป็นใคร

 

            “จำฉันไม่ได้หรือไง -_-”เสียงทุ้มอันคุ้นเคยดังขึ้นเบื้องหน้า ก่อนที่ห้องทั้งห้องจะสว่างขึ้นด้วยไฟนีออนตัวและทำให้เกนมิวรู้ว่าเขาอยู่ห้องเก็บของ

 

            “ฮิทาชิ!! O O”

 

            “ใช่ -_-”ฮิทาชิตอบเสียงเรียบๆ มองหน้าเกนมิวที่ตาโตเท่าไข่ห่านอย่างไม่บ่งบอกอารมณ์ใดทั้งสิ้น

 

            “นาย.....

 

            “เงียบเถอะฮิทาชิเตะปากนุ่มเบาๆ อ้อมแขนแกร่งโอบรัดตัวเกนมิวให้เข้ามาใกล้

 

            “ปล่อย!”เกนมิวขัดขืนเมื่อเห็นฮิทาชิเข้ามากอดตน

 

            “เงียบ! ขออยู่อย่างนี้สักพักร่างสูงบอกเสียงอ่อน เกนมิวหยุดชะงักก่อนจะปล่อยให้ฮิทาชิกอดโดยไม่ขัดขืน

 

            ห้องทั้งห้องเงียบสงบเหมือนไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว เสียงหายใจประสานกันอย่างเป็นจังหวะ เสียงหนึ่งเป็นของเกนมิวที่ถูกกอดและอีกเสียงหนึ่งที่ดังข้างหูเกนมิวคือเสียงฮิทาชิที่กอดร่างโปร่งบาง

 

            “ทำไม.....อยู่ๆ ฮิทาชิก็เงยหน้าขึ้นพูดเสียงเบาๆ

 

            “หา....อุ๊บ OxO”

 

            ริมฝีปากหนากดจูบริมฝีปากบางอย่างล้ำลึกเหมือนต้องการคนตรงหน้า ทั้งอ่อนหวาน ทั้งเร้าร้อน ทั้งหนักแน่น เกนมิวเคลิ้มไปกับจูบแสนหวานของร่างสูง ก่อนที่ฮิทาชิจะถอนริมฝีปากออกและพูดขึ้นอีกครั้ง

 

            “ทำไม.....

 

            “อะไรเกนมิวถามอย่างไม่เข้าใจสิ่งที่ฮิทาชิพูด

 

            “ทำไมต้องไปจูบกับคนอื่นด้วย!!”ฮิทาชิตะโกนขึ้นอย่างโกรธจัด ตาสีน้ำตาลอมแดงที่ไม่เคยเปิดเผยความรู้สึกกลับแจ่มชัดบ่งบอกว่าเจ้าของกำลังโกรธแค่ไหน

 

            “หา OoO”

 

            “ตอบมา!!ฮิทาชิเขย่าไหล่เกนมิอย่างแรง

 

            “ใคร?”

 

            “คุซามะ เบียโน

 

            “ก็....เบียโนจังเป็นคู่นอนฉันนิเกนมิวยักไหล่อย่างไม่สนใจ

 

            “แถมยังจูบกันต่อหน้าต่อตาฉัน!!!!”พอจบประโยคเกนมิวก็ตาโตอย่างตกใจไม่คิดว่าฮิทาชิจะเห็น ฮิทาชิกัดฟันกรอดอย่างระงับอารมณ์ที่กำลังปะทุในอกเตรียมพร้อมจะระเบิดออกมา

 

            “ไม่เกี่ยวกับนายเกนมิวเบือนหน้าหนี ไม่สบตากับฮิทาชิ

 (ลากแถบคลุมเหมือนเดิมนะค่ะ)

            “โธ่โว้ย!!....นายไม่รู้รึไงว่าฉันชอบนาย!!!”ฮิทาชิตะโกนออกมาอย่างโกรธจัด ไม่สนใจหน้าตาตกใจของเกนมิว ก้มลงดูดเม้มซอกคอขาวเนียนไปทั่ว

 

            “โอ้ย!.....”เกนมิวรู้สึกเจ็บซอกคอ ฮิทาชิไม่สนใจเสียงร้องกลับถลกเสื้อนักเรียนสีขาวขึ้นและกัดหัวนมพลางเลียไปรอบๆ

 

            “ฮิทาชิปล่อยเกนมิวพยายามผลักร่างสูงให้ออกห่างจากตัวแต่ก็ไม่ได้ผล

 

            “......”ฮิทาชิไม่ตอบ ร่างสูงดึงกางเกงนักเรียนสีดำเกนมิวออกให้พ้นตัวทันที

 

            “อ๊ะ....ฉันเจ็บเกนมิวตีหัวแดงเพลิงอย่างแรงให้ปล่อย ร่างโปร่งบางเจ็บสะโพกเพราะร่างตรงหน้าบีบเค้นอย่างแรงจนเกิดรอยมือทั้งห้านิ้ว

 

            “อ๊า.....อืม....อะ...อย่า....ฮิทาชิ.....ร่างสูงครอบครองแก่นกายของเกนมิว มือข้างหนึ่งกำแก่นกายจนคายบีบ ปากรูดขึ้นรูดลงอย่างรวดเร็ว ฟันครูดกับแก่นกายไปมา ลิ้นตวัดเลียทั้งๆที่ยังรูดขึ้นรูดลง

 

            “อะ.....อย่า....ได้โปรด.....หยุดเถอะ....อ๊า.....เกนมิวพยายามผลักหัวแดงเพลิงไปให้พ้นแต่ก็ไม่ได้ผล

 

            ......เขาไม่ต้องการที่จะมีอะไรกับฮิทาชิ ทั้งๆที่ฮิทาชิโกรธอยู่......

 

            “อ๊ะ....ฮิทาชิ.....จะ...ออกแล้ว.....อ๊า....เกนมิวหลับตาแน่น น้ำสีขาวขุ่นพุ่งเข้าปากร่างสูง ฮิทาชิดูดกลืนน้ำรักเข้าไปอย่างไม่รังเกียจ

 

            ฮิทาชิรูดซิบกางเกงตัวเองและงัดแก่นกายใหญ่โตออกมา เกนมิวรู้ว่าร่างสูงจะทำอะไรต่อ เกนมิวรีบถอยหลังและพยายามจะหนีแต่ฮิทาชิไม่ให้เป็นอย่างนั้น ร่างสูงจับร่างโปร่งบางไม่ให้หนีไปไหน ยกขาเรียวขึ้นและอ้าออกกว้างๆ

 

            “ไม่เอานะ.....อย่า...อ๊า.....”เกนมิวพยายามอ้อนวอนให้ฮิทาชิหยุด ร่างสูงไม่ฟังกลับกระแทกแก่นกายใหญ่โตของตนให้จมมิดช่องทางนุ่มโดยไม่มีการเบิกทางใดๆ ทั้งสิ้น

 

            “อึก....เจ็บ....เกนมิวน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างไม่ขาดสาย เขาทั้งเจ็บช่องทางหลัง เขาทั้งเจ็บใจ

 

            “อึก.....เจ็บ....ฉันเจ็บ....ออกไป....เกนมิวผลักดันอกแกร่งให้ออกไป ฮิทาชิรวบมือทั้งสองข้างของเกนมิวและกดขึ้นเหนือหัว

 

            ฮิทาชิขยับแก่นกายเข้าออก ไม่สนใจเลือดสีแดงข้นที่ไหลออกมาจากช่องทางหลังเพราะเนื่องจากช่องทางหลังฉีกขาด

 

            “เจ็บ.....ฮือๆ...ฉันเจ็บ....ฮิทาชิปล่อยมือเกนมิวและเลื่อนมาจับสะโพกให้รับการกระแทกเข้าออกของตน

 

            ถึงแม้มันจะฝืดคับแต่ร่างสูงก็ไม่สนใจกลับกระแทกเข้าออกถี่ขึ้นเรื่อยๆ เลือดสีแดงข้นไหลออกมาไม่มีที่ท่าว่าจะหยุด ร่างโปร่งบางรู้สึกเหมือนเขาหายใจไม่ออก รู้สึกทั้งจุก ทั้งเจ็บเหมือนร่างกายจะแยกออกเป็นเสี่ยง

 

            “ฮือๆ....อึก....ฮือๆๆ....เกนมิวเอาหลังมือปิดตาตัวเอง เขาไม่เคยเสียน้ำตามากเท่านี้เลย

 

            “อึก....ฮือๆๆ...ฮือๆถึงแม้ร่างโปร่งบางรู้สึกเสียวแต่เกนมิวก็กัดปากตัวเองจนเลือดออกเช่นเดียวกับช่องทางหลังเพื่อสะกดเสียงคราง

 

            “ฮือๆ....ฮือๆๆๆฮิทาชิเงยหน้าขึ้นมองเกนมิว ร่างสูงหยุดกระแทกและมองร่างโปร่งบางอย่างตกใจ

 

            ......เขาทำรุนแรงกับเกนมิว ทำให้คนที่เขารักมาตลอด 2 ปี เสียน้ำตาและเสียเลือด ทั้งๆที่เขาไม่อยากให้คนตรงหน้าร้องไห้แม้แต่หยดเดียว......

 

            “ฮือๆๆ......”ฮิทาชิถอนแก่นกายออกและกุมมือที่เกนมิวใช้ปิดตาเพื่อไม่อยากให้เห็นความอ่อนแอของตนเอง

 

            “......”เกนมิวลืมตามองหน้าฮิทาชิ ตาสีน้ำตาลอมแดงที่เคยมองเขาอย่างโกรธจัดแปรเปลี่ยนไปเป็นความรู้สึกผิดผสมกับเจ็บปวด ฮิทาชิจูบเปลือกตาเกนมิวและไล่มาจูบซับน้ำตาใสอย่างอ่อนโยน

 

            “ขอโทษฮิทาชิกระซิบเสียงเบาแต่เกนมิวก็ยังได้ยิน ร่างสูงประทับริมฝีปากลงบนปากสั่นของเกนมิวอย่างอ่อนโยน ลิ้นเลียทำความสะอาดเลือดสีแดงข้นจนหมดก่อนจะถอนริมฝีปากออก

 

            “ขอโทษ ฉันขอโทษเกนมิวฮิทาชิกระซิบข้างหูเกนมิวและโอบกอดอย่างอ่อนโยน เกนมิวไม่ขัดขืน ร่างโปร่งบางหลับตาลง น้ำตาใสไหลออกมาจากตาที่ปิดสนิท เสียงสะอื้นดังขึ้นเรื่อยๆ ฮิทาชิพร้ำบอกขอโทษซ้ำไปซ้ำมา

 

            “ฮือๆ....ฉันไม่ให้อภัยเกนมิวบอกเสียงสั่น ฮิทาชิยิ้มนิดๆ ก่อนจะตอบ

 

            “อืม ไม่เป็นไรฮิทาชิกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น ลูบหัวเกนมิวอย่างปลอบโยน เกนมิวยกมือขึ้นโอบกอดตอบฮิทาชิ ซุกใบหน้าลงไหล่แกร่งพลางร้องไห้หนักขึ้น

 

 

ตอนที่ 2 : ณ ห้องพยาบาล

posted on 15 Nov 2008 07:09 by crazycrazy

กด Ctrl + A นะจ้า

 

  นายมาลองนอนกับฉันไหม

 

            “O.O”คำพูดของชายตรงหน้าทำให้เกนมิวถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ตาของเขาแถมจะหลุดออกมาจากเบ้า ริมฝีปากอ้าปากค้างจนแมลงวันเข้าไปยังไม่รู้สึกตัว

 

            “ว่าไงล่ะฮิทาชิถามซ้ำอีกครั้งเพื่อจะท้วงคำตอบจากเกนมิวให้ได้

 

            “ฮ่าๆ ฉันเป็นฝ่ายรุกใช่ไหมล่ะเกนมิวตอบพลางหัวเราะกลบเกลื้อน ยกมือขึ้นปากเหงื่อที่ไหลย้อยลงมาถึงแก้ม

 

            “เปล่า นายป็นฝ่ายรับฮิทาชิตอบเสียงเรียบ มองหน้าชายตรงหน้าก็เห็นว่าหน้าเริ่มซีดขาวๆไร้สีเลือด

 

            “งั้นไม่มีทาง!”ร่างโปร่งบางตอบเสียงหนักแน่น

 

            เขาไม่มีทางเปิดประตูหลังให้ใครทั้งนั้น

 

            “.....”ฮิทาชิเดินเข้าไปใกล้ร่างโปร่งบางมากขึ้น เกนมิวถอยหลังจนหลังบางติดเตียง ร่างสูงก็ยังเข้ามาใกล้ เตียงยุบเพราะฮิทาชิได้ขึ้นมาบนเตียงแล้วก่อนจะเอามือโอบเอวเกนมิวให้เข้ามาใกล้

 

            “นายจะทำอะไรนะ ปล่อยนะเกนมิวดิ้นแต่ก็ไม่มีท่าทีที่จะหลุดพ้นออกจากอ้อมแขนแกร่งได้เลย ร่างโปร่งบางปัดมือปลาหมึกให้ออกจากเอวจนแต่ก็ไม่ได้ผล

 

            “ฉันตัดสินใจแล้วร่างสูงพูดจบก็ประกบจูบลงบนริมฝีปากบางทันที เกนมิวเบิกตาโพลงและรีบผลักชายตรงหน้าแต่ก็ไม่ได้ผลอีกเช่นเคย ด้วยความตกใจทำให้ร่างโปร่งบางเผลออ้าปากให้โอกาสร่างสูงสอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากเพื่อเก็บเกี่ยวความหวานจากโพรงปาก ลิ้นร้อนช้อนไชไปทั่วโพรงปากนุ่มจนเมื่อเจอลิ้นของเกนมิวก็เคล้าคลึงหยอกล้อให้เกิดอารมณ์ตาม

 

            “อ๊ะ....อืมเกนมิวครางในลำคอเบาๆ ตอบรับสิ่งที่ฮิทาชิมอบให้ตนอย่างพึงพอใจ อาการที่เคยขัดขืนกับเปลี่ยนมาเป็นตอบรับอย่างต้องการแทน

 

            เมื่อร่างสูงเก็บเกี่ยวความหวานจนพอใจแล้วก็ถอนริมฝีปากออกและไล่ลิ้นร้อนมาถึงลำคอระหงขบเม้มให้เกิดรอยรักไปทั่วเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ มือหนาเริ่มล้วงเข้าไปในเสื้อนักเรียนจนมาหยุดอยู่ที่ตุ่มเม็ดสีกุหลาบ มือหนาก็บีบเค้นอย่างแรง

 

            “อา....อืมฮิทาชิผลักร่างโปร่งบางให้นอนราบกับเตียงนอนนิ่ม เกนมิวเริ่มร้องครางดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อลิ้นร้อนไล่มาเลียที่หน้าท้องแบนราบแต่มีกล้ามนิดๆจนชุ่มฉ่ำ ขณะที่มือหนาขยี้เม็ดสีกุหลาบอย่างสนุกมือ มืออีกข้างที่ยังว่างก็หล่นกางเกงสีดำออกอย่างใจเย็น

 

            “อ๊ะ....ฮะ...ฮิทาชิ...อย่...ตรงนั้นร่างโปร่งบางเสียงสั่น เมื่อมือซนลูบไล้และกำส่วนอ่อนไหวของเขาจนมันตื่นตัว มือข้างที่ลูบหน้าอกก็จับเสื้อนักเรียนสีขาวออกไปให้พ้นตัว ฮิทาชิเคลื่อนตัวขึ้นมาไล่เลีย กัดเบาๆที่หูของเกนมิวพลางกระซิบเบาๆ

 

            “เลิกขัดขืนแล้วใช่ไหมเกนมิวไม่ตอบ ฮิทาชิถือว่าเสียงครางเป็นเสียงตอบว่า ใช่

 

            ร่างสูงครอบครองส่วนอ่อนไหวและเริ่มรูดขึ้นรูดลงให้อารมณ์ร่างข้างใต้พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นร้อนเลียปลายยอดไปมา ดูดดุนจนเกิดเสียงดังจ๊วบ เมื่อเห็นหัวเริ่มมีน้ำปริ่มๆก็ถอนปากออก

 

            “ทะ....ทำไมเกนมิวถามเสียงสั่น เขายังไม่ทันได้ปลดปล่อยร่างสูงก็หยุดเสียแล้ว มันทำให้ตรงน้ำของเขาทรมาน ฮิทาชิมองหน้าร่างโปร่งบางและถามเสียงเรียบ

 

            “นายต้องการแบบไหนร่างโปร่งบางหันหลังและยกสะโพกขึ้นเผยให้เห็นช่องทางสีหวานที่ไม่เคยมีใครล้วงล้ำมาก่อน ฮิทาชิเห็นอย่างนั้นก็ยิ้มให้กับลูกแมวน้อยเบื้องหน้าก่อนจะแตะปลายลิ้นเบาๆลงตรงช่องทางสีหวาน

 

            “อ๊ะ...อย่...มือหนาแบะแก้มก้นนุ่มออกเพื่อที่จะได้สอดลิ้นได้ถนัด ว่าแล้วลิ้นร้อนก็ค่อยๆแทรกเข้าไปอย่างช้าและไล่วนไปมา ช่องทางสีสวยตอดรัดลิ้นของเขาแสดงให้เห็นว่าเกนมิวไม่เคยโดนแทกมาก่อนเลย(มีแต่เคยกระแทกคนอื่น)

 

            “อ๊า...ฮิทาชิ....อา...อ๊าร่างสูงชักลิ้นออกพร้อมกับสอดใส่นิ้วทั้งสองนิ้วเข้าไปในช่องทางหวานเพื่อเบิกทางให้ชินเสียก่อน ถึงมันจะคับฝืดแต่ร่างสูงก็ไม่หยุดนิ้วพยายามที่จะสอดให้จมนิ้วร่างโปร่งบางตอบรับนิ้วนั้นด้วยการตอดรัด

 

            “อา...อา....อ๊าฮิทาชิชักนิ้วออกจนสุดและกระแทกเข้าไปจนสุด เกนมิวครางเสียงหวานและตอดรัดนิ้วนั้นขึ้นเรื่อยๆ จนไม่รู้สึกตัวเลยว่าจากสองนิ้วกลายเป็นสามนิ้วตั้งแต่เมื่อไหร่ ร่างสูงหยุดชักเข้าออกและเปลี่ยนมาเป็นหมุนนิ้วทั้งสามวกไปวกมา บางทีก็กดลงไปที่ผนังนุ่ม

 

            “อ๊ะ....ร่างโปร่งบางหันมามองชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ เมื่อฮิทาชิถอนนิ้วทั้งสามออก ร่างสูงยิ้มให้กับความน่ารักของร่างข้างใต้

 

            “ใจเย็นสิ เกนมิวพูดจบก็ปลดซิบกางเกงลง สอดแก่นกายเข้าไปในช่องทางสีสวยจนมิด สะโพกบางถอยหนีแต่ก็โดนฮิทาชิจับให้เข้าไปหาอีกครั้ง ความแน่นที่ช่องทางหวานทำให้ฮิทาชิรู้สึกอึดอัดเล็กๆ

 

            “อึก....เจ็บ...ออกไปน้ำตาไหลพรากเพราะความเจ็บที่ช่องทางหลัง เขาไม่คิดว่ามันจะเจ็บมากขนาดนี้เหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆเพราะความใหญ่โตของแก่นกายร่างสูงและความคับแน่นที่ช่องทางด้านหลัง

 

            “ผ่อนคลายเกนมิว ผ่อนคลายร่างสูงพูดข้างหูร่างโปร่งบางอย่างปลอบใจและเริ่มขยับกายเข้าออกโดยไม่สนใจเสียงกรีดร้องจากร่างข้างใต้เลยซะนิด

 

            “อึก...เจ็บ...ออกไป….อึกเกนมิวเอื้อมมือไปด้านหลังและผลักอกแกร่งให้ออกไป ฮิทาชิจับมือบางกดลงบนเตียงนุ่ม

 

ร่างสูงขยับออกจนเกือบสุดและกระแทกเข้ามาจนมิด เขารู้สึกดีกับผนังนุ่มที่คอยตอดรับแก่นกายของเขา แรงเสียดสียิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อร่างสูงขยับเข้าออกอย่างดุดัน

 

อ๊า...อา...อาความเจ็บปวดเริ่มเลือนหายแทนที่ด้วยความเสียวซ่านแทน ร่างโปร่งบางยกสะโพกขึ้นตอบรับแก่นกายที่ใหญ่โตของร่างสูงมากขึ้น ขาเรียวเผลออ้าออกกว่าเพื่อให้ร่างสูงกระแทกเข้าออกได้สะดวกขึ้น

 

อ๊า....ระ...เร็วอีก....ได้โปรด....ฮิทาชิ...อ๊า...อ๊าเกนมิวร้องครางเสียงดังเมื่อร่างสูงทำตามความต้องการของตนเองโดยการกระแทกแรงขึ้นและเข้ามาลึกจมมิด

 

เสียงเตียงดังเอี๊ยดอ๊าดแสดงให้เห็นว่าร่างสูงกระแทกเข้าออกแรงแค่ไหน มือหนาคลายมือที่จับข้อมือเล็กออกและเปลี่ยนมาบีบสะโพกมน

 

ความร้อนของช่องทางสีสวยยิ่งทำให้ฮิทาชิเกิดอารมณ์พุ่งสูงขึ้น ทำให้การกระแทกเร็วขึ้นและแรงขึ้นไปตามอารมณ์

 

อ๊า....อา...ฮิทาชิ...อ๊าเกนมิวครางเรียกชื่อร่างสูงเสียงแหบเซ็กซี่ ยิ่งทำให้ฮิทาชิกระแทกแรงขึ้น

 

อ๊ะ.....อยู่ดีๆฮิทาชิก็หยุดกระแทก เกนมิวหัวหน้าไปมองข้างหลังอย่างสงสัย ร่างสูงยิ้มให้นิดๆและจับร่างโปร่งบางให้นั่งอยู่บนตัก

 

ฉันเหนื่อยแล้วฮิทาชิพูดอย่างเจ้าเล่ห์ ช่องทางสีสวยปวดตุบๆอย่างต้องการให้ขยับ เกนมิวเอามือยั้นไหล่หนาและเริ่มยกสะโพกตัวเองขึ้นและกดลงให้แก่นกายจมมิด

 

อ๊า.....เกนมิวเงยหน้าขึ้นครางเสียงสูง ยกสะโพกขึ้นและกดให้จมมิดอย่างช้าๆเพราะช่องทางด้านหลังปวดตุบๆทำให้ขยับไม่ได้สะดวกเท่าไหร่นะ ฮิทาชิเห็นร่างโปร่งบางขยับช้าไม่ทันใจ ร่างสูงจึงจับสะโพกมนให้ยกขึ้นและกดลงมาอย่างรวดเร็ว

 

อา....อ๊า...อ๊ะร่างโปร่งบางร้องลั่นเมื่อแก่นกายใหญ่โตของร่างสูงกระแทกมาโดนจุดกระสันของเขา ร่างสูงก็รู้ทัน ขยับกระแทกแรงโดนจุนกระสันหลายๆครั้ง ทำให้เกนมิวแทบคลั่งให้กับความเสียวซ่านที่ร่างสูงมอบให้

 

ฮิทาชิเลียเม็ดสีกุหลาบที่ขยับขึ้นลงล่อตาล่อใจเขา จนชื้นแฉะ เกนมิวร้องดังขึ้น ดังขึ้นและดังขึ้น

 

อ๊า...อ๊ะ..ฮิทาชิ...อ๊าฮิทาชิหยุดและผลักให้เกนมิวนอนราบกับเตียงอีกครั้ง ร่างสูงสอดแขนทั้งสองข้างรอดขาเรียว จับยกขึ้นให้สูงพร้อมกับอ้าออกกว้างๆ จนเห็นแก่นกายใหญ่โตของตัวเองที่จมมิดช่องทางสีสวย และเริ่มขยับอีกครั้ง

 

อ๊า..ฮะ...ฮิทาชิแรงกระแทกถี่ยิบทำให้เกนมิวต้องครางไม่เป็นภาษา ฮิทาชิเงยหน้าขึ้นมองเกนมิว เมื่อเห็นร่างโปร่งบางในตอนนี้แล้วก็แถมทำให้เขาคลั่ง

 

ตาสีชมพูที่เคยหวานอยู่แล้วทำให้หวานยิ่งขึ้นไปอีกเมื่อเกิดอารมณ์ราคะ สองข้างแก้มขึ้นสีแดง ริมฝีปากบางที่เขาเคยได้ลิ้มลองมาแล้วเผยอครางเสียงหวานอย่างยั่วยวนให้เชิญชวน ร่างกายที่เคยขาวใสบริสุทธิ์ถูกแต่งแต้มด้วยรอยรักไปทั่วและการตอดรับแก่นกายเขาอย่างรุนแรง ทำให้อารมณ์ของฮิทาชิพุ่งทะยาน

 

ฮิทาชิกระแทกถี่ยิบอย่างร้อนแรง

 

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นไปทั่วห้องพยาบาล

 

อ๊า...จะ...ออกแล้ว....สิ้นเสียงครางหวานน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งเปอะเปลื้อนเสื้อของร่างสูงจนเลอะเทอะไปหมด

 

อา...อา..อ๊าร่างสูงกระแทกแรงขึ้น แรงขึ้น ช่องทางหวานก็ตอดรัดเขาแทบทำให้คลั่ง

 

ความร้อนที่เกิดจากอารมณ์ราคะ ทำให้ทั้งสองรู้สึกกระหายในตัวของอีกฝ่าย ร่างสูงกระแทกเข้าออกในช่องทางสีสวยอย่างกระหาย ส่วนร่างโปร่งบางก็ตอดรับแก่นกายของร่างสูง

 

เรียกชื่อฉันสิเกนมิวฮิทาชิบอกเสียงแหบ กระแทกถี่ยิบขึ้นเรื่อยๆและลึกยิ่งขึ้นเมื่อร่างบางครางหนัก

 

อ๊ะ...ฮะ...ฮิทาชิ...ฮิทาชิ...อ๊าฮิทาชิก้มลงครอบครองริมฝีปากบางอีกครั้ง สอดลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวตวัดกับลิ้นของร่างข้างใต้ ผัวผันกันไปมาตามอารมณ์ ดูดปากล่างแรงอย่างเสียวซ่านกับการตอดรับของร่างโปร่งบาง กระแทกกายออกจนสุดและกระแทกเข้าไปใหม่จมมิดอย่างเร่าร้อน ร่างโปร่งบางสะท้านไปกับการกระแทกที่แรงและลึกของร่างสูง

 

อืม...เกนมิวฮิทาชิผละจากริมฝีปากอิ่มที่ช่ำแดง มือหนาบีบเม็ดสีกุหลาบข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งก็เลียไปรอบๆสร้างความเสียวซ่านให้แก่เกนมิว แถมยังดูดเสียงดัง เกนมิวแอ่นกายขึ้นรับสัมผัสจากฮิทาชิอย่างยินยอม

 

อ๊า...อ๊า...อา...ฮิทาชิร่างสูงกระแทกเข้าออกเร็วขึ้นเพราะตอนนี้เขาใกล้จะไปถึงจุดสูงสุดแล้ง

 

อ๊า...อ๊ะ...ฮิทาชิกระแทกเข้าไปหนักอีกสองสามที ก่อนจะฝังแก่นกายลงในร่างกายของร่างโปร่งบางจนลึกที่สุดพร้อมปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นให้พุ่งเข้าไปในช่องทางหวาน

 

อ๊ะ....ฮิทาชิเกนมิวรู้สึกร้อนวาบไปทั่วช่องทางหลัง ฮิทาชิถอนแก่นกายออกจากช่องทางสีสวยและล้มตัวลงนอนลงข้างๆกายเกนมิว

 

เกนมิวนอนหอบแฮ่กๆอย่างเหนื่อยหอบกับภารกิจที่เพิ่งเสร็จไป หลับตาลงอย่างง่วนงุน เมื่อคืนเขาเพิ่งไปกระแทกรุ่นพี่มา แล้ววันนี้เขากลับมาโดนกระแทกซะเองจะไม่ให้เหนื่อยได้ไงล่ะ

 

ฮิทาชิหันมามองเกนมิวที่หลับตาลง หายใจยังหอบรวนริน ร่างสูงลุกขึ้นและหอมแก้มป่องของร่างโปร่งบางฟอดใหญ่ เกนมิวผงะ ลืมตามองหน้าฮิทาชิอย่างมึนงง ฮิทาชิยิ้มให้ก่อนจะก้มลงไปครอบครองริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้งอย่างไม่มีวันเบื่อกับความหวานในโพรงปากบางได้

 

อืม...เกนมิวครางเบาๆในลำคอ ร่างสูงถอนปากออกและซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหลุ่มหลงในความหอมหวานจากกายของร่างตรงหน้า

 

อ๊ะ....ไม่เอาแล้วฮิทาชิเกนมิวพยายามดันหัวแดงๆของร่างที่ซุกไซร้ซอกคอเขาให้ออกไป

 

ฮิทาชิไม่สนใจ ดูดเม้มแต่งแต้มรอยรักไปทั่วลำคงระหงกับแผ่นอกบาง จนมาหยุดที่เม็ดสีกุหลาบ ก้มลงเลียเบาๆอย่างหยอกล้อและค่อยดูดหนักให้ร่างข้างใต้สะท้าน ไม่ว่าจะส่วนไหนของร่างโปร่งบางก็หวานละมุ่นน่าลิ้มลองอีกครั้งอย่างไม่รู้จบ

 

อีกรอบนะเกนมิวฮิทาชิกระซิบเสียงเซ็กซี่ริมใบหูเกนมิว ร่างโปร่งบางหน้าแดงน้อยๆ ไม่ตอบกลับเพราะไม่รู้จะเลือกทางไหนดี ระหว่างความง่วนกับความสุขสม

 

น้า....นะ....เกนมิวฮิทาชิเริ่มทำการอ้อนเมื่อพูดเสียงอย่างนั้นแล้วร่างตรงหน้าไปยอมตอบรับ

 

เอ่อ.....

 

น้า...น่ะ..นะร่างสูงหอมแก้มที่มีสีแดงระเรื่อของร่างโปร่งบางทั้งสองข้างอย่างหมั่นเขี้ยว

 

ก็ได้….”.ในที่สุดสิ่งที่ฮิทาชิอยากได้ยินก็เกิดขึ้น ร่างสูงยิ้มและเริ่มบรรเลงบทรักแสนเร้าร้อนต่อทันทีโดยมีร่างโปร่งบางที่คอยช่วยทำให้งานในครั้งนี้เป็นไปอย่างสะดวกขึ้น